Konusunu oluşturan pasif hareket sisteminin en önemli unsurlarıdır. Sert ve dayanıklı oluşumlardır. 
  Yumuşak yapıların bir arada tutulmasını, kasların ve bağların yapışmasını sağladıkları gibi beyin ve omurilik gibi önemli organların korunmasını da sağlarlar.
  İskeleti oluşturan kemik sayıları, türlere ve cinslere göre değişiklik gösterir. Örneğin;
  • Sığırda 180 adet (54 adeti tek)
  • Domuzda 233 adet (59 adeti tek)
  • Köpekte 215 adet (55 adeti tek)
  • İnsanda 206 adet (40 adeti tek)
  • Atta 189 adet (59 adeti tek)
  Kemiğin yaklaşık üçte biri organik maddelerden oluşur, gerisi inorganik maddelerdir. İnorganik maddeler kemiğe sertlik verirken, organik maddeler şekil ve esneklik sağlarlar.

 


                                                                                            
  •  Gelişmekte olan kemiklerde, epiphysis ve diaphysis arasında yer alan, onları birbirine bağlayan ve kemiklerin boyuna uzamasını sağlayan hylain kıkırdaktan yapılmış bir tabaka vardır.
  • Bu tabakaya catilago epiphysialis denir.
  •  Kemiklerin eklem yüzlerini kaplayan hylalin kıkırdak tabakasına ise cartilago articularis denir.
  •  Periosteum, cartilago articularisler dışında tüm kemiğin dış yüzünü saran, damar ve sinir yönünden zengin bir tabakadır. Kemiğin enine büyümesini sağlar.
  •  Endosteum, ilik boşlukları ile havers kanallarının iç yüzlerini kaplayan fibröz kıkırdaktır.
  •   Kemik üzerinde bulunan foramina nutritia isimli ufak deliklerden başlayan bir çok kanal(havers kanalları) tıkız öğe içerisinde yayılarak medullaya ulaşır.
  • Periost aracılığı ile gelen damarlar ise bu beslenme deliklerinden ve havers kanallarından geçerek iliğe varırlar.
  • Kemiklerin beslenmeleri bu delik ve kanallar ile olur.

  Kemikler şekillerine ve yapılarına göre aşağıdaki gibi ayrılır.

  1) Ossa Longa(Uzun Kemikler) - Os Longum (Uzun Kemik)
  Bu kemikler kaldıraç gibi iş görür. Her uzun kemiğin gövdesi diyebileceğimiz diaphysis veya corpus isimli bir orta bölümü ile epiphysis diyebileceğimiz üst ve alt olmak üzere iki adet uç kısmı vardır.
  
  2) Ossa Brevia(Kısa Kemikler) - Os Breve(Kısa Kemik)
  Bunlar vurma ve çarpmaların çok fazla olduğu yerlerde bulunarak, bu etkilerin gövdeye ulaşmadan dağılması sebebiyle hafifletilmesini sağlar.
  
  3) Ossa Plana(Yassı Kemikler) - Os Planum(Kısa Kemik)
  Kalınlıklarına oranla uzunluk ve genişlikleri fazladır. Gövdeleri koruma ve kısıtlı yerlerde kaslara daha geniş bir çarpışma yüzeyi sağlamaktadır.
  
  4) Ossa Sesamoidea(Susam veya Kiriş Kemikleri) - Os Sesamoideum(Susam Kemiği)
  Kas kirişlerinin üzerlerinden kolaylıkla kayıp geçmelerine hizmey ederler veya kirişlerin içlerine yerleşerek kemikler üzerinden kolayca kaymasını sağlarlar.
  Kirişlerin kaldıraç gücünü arttırdıkları giibi sürtünerek aşınmalarını da önler.

  5) Ossa Pneumaticum(Hava Taşıyan Kemik)
  Kanaltlılarda bulunur. Boşlukları solunum sistemiyle bağlantılıdır.

  6) Ossa İrregulare(Düzensiz Kemikler)
  Os zygomaticum gibi bazı baş kemiklerii kemer tarzında olan kaburgalar ve at nalı şeklinde olan dil kemiği bunlara örnektir.


  Vücudun Temelini Oluşturan İskelet Üç Ana Bölüme Ayrılır

1- Axial Skeleton (Eksensel İskelet)

2- Appendicular Skeleton (Takısal İskelet)

3- Splanchnic veya Visceral Skeleton (Organsal İskelet)

Cranium (Baş)                                   Columna Vertabralis (Omur Direği
Costae (Kaburgalar)                          Sternum (Döş Kemiği)             olarak 4 bölümü vardır.


Takısal İskelet

Ossam membri throcici et pelvini denen ön ve arka bacak kemiklerine denir.

Organsal İskelet

  Canis'te kamış kemiği (os penis) sığırda kalp kemikleri (orssa cordis) ve kuşta dil kemiği (os entoglossum) gibi yumuşak yapıların içerisinde gelişmş kemikler oluşturur.

 

Ossa Membri Throcici'ye Ulaşmak için Tıklayın